Doctor Zhivago

 

రాగ జీవనం

రచయిత గమనిక: ఈ Drehbuch, బోరిస్ పాస్టెర్నాక్ యొక్క క్లాసిక్ నవల "డాక్టర్ జివాగో" నుండి ప్రేరణ పొంది, 1980ల నుండి 2014 వరకు తెలంగాణ ప్రాంతంలో జరిగిన సామాజిక, రాజకీయ సంక్షోభాల నేపథ్యంలో పునర్నిర్మించబడింది. హైదరాబాద్ మరియు శ్రీకాకుళం ప్రాంతాల యొక్క సాంస్కృతిక, భాషా వైవిధ్యాలను ప్రతిబింబించేలా సంభాషణలు రూపొందించబడ్డాయి. ముఖ్యంగా, లత మరియు ఆమె కుటుంబం యొక్క సంభాషణలలో శ్రీకాకుళం మాండలికం (Source) యొక్క സ്വാഭാവിకతను తీసుకురావడానికి ప్రయత్నం జరిగింది. హైదరాబాద్ యొక్క గంగా-జముनी तहजीब (Source) మరియు తెలంగాణ ఉద్యమ பின்னணி కథకు ஆழాన్నిస్తాయి. కథనం మూడు అంకముల నిర్మాణాన్ని (Source) ఖచ్చితంగా అనుసరిస్తుంది.

ప్రధాన పాత్రలు

• డాక్టర్ రవి వర్మ (30లు): ఒక ఆదర్శవాద డాక్టర్ మరియు కవి. హైదరాబాద్‌కు చెందినవాడు.
• లత (20లు): శ్రీకాకుళం నుండి వచ్చిన ఒక स्वाभिमानी యువతి.
• దివ్య (20లు): రవి భార్య. హైదరాబాద్‌లోని ఒక సంపన్న కుటుంబానికి చెందినది.
• ప్రకాష్ "అగ్ని" (30లు): లత భర్త. ఒక ఆదర్శవాద విప్లవకారుడు.
• విక్రమ్ రావు (50లు): ఒక శక్తివంతమైన, అవినీతిపరుడైన రాజకీయ నాయకుడు.

అంకం 1

ప్రారంభం

INT. హైదరాబాద్ పాతబస్తీలోని ఇల్లు - పగలు (1985)

ఒక విశాలమైన, పాతకాలపు వాడా. గోడలపై పాత ఛాయాచిత్రాలు. గది మధ్యలో, 10 ఏళ్ల రవి, తన తండ్రి, ఒక ప్రసిద్ధ కవి, రాసిన కవితల పుస్తకాన్ని చదువుతున్నాడు. అతని కళ్ళు ఆసక్తితో మెరుస్తున్నాయి. కిటికీలోంచి చార్మినార్ కనిపిస్తుంది.

రవి అమ్మమ్మ, అన్నపూర్ణ (60లు), ప్రేమగా చూస్తూ దగ్గరికి వస్తుంది.

అన్నపూర్ణ

ఏం రా, కన్నా... మళ్ళీ ఆ అക്ഷరాల లోకంలో మునిగిపోయావా? మీ నాన్న పోలికే నీకు. ఆయన కూడా ఇంతే, లోకం ఏమైపోతున్నా పట్టించుకోకుండా కവിതల్లోనే బతికేవాడు.

రవి

ఈ పదాలు ఎంత బాగున్నాయో చూడు అమ్మమ్మా... "మనిషి బతుకు ఒక నది ప్రవాహం, ఆగదు, ఆగకూడదు."

అన్నపూర్ణ నవ్వి, అతని తలపై చేయి వేస్తుంది.

EXT. శ్రీకాకుళం తీరం - పగలు (1985)

సముద్రపు గాలికి జుట్టు గాలిలో ఎగురుతుండగా, 8 ఏళ్ల లత, ఇసుకలో ఆడుకుంటోంది. ఆమె ముఖంలో అమాయకత్వం, కళ్ళలో ఒక తెలియని బాధ. ఆమె తల్లి, శారద (30లు), ದೂರంగా సముద్రం వైపు చూస్తూ ఆలోచనలో ఉంది.

ఒక ఖరీదైన కారు వచ్చి ఆగుతుంది. దాని నుండి విక్రమ్ రావు (40లు), తెల్లటి బట్టలలో, అధికార దర్పంతో దిగుతాడు. శారద ముఖం భయంతో పాలిపోతుంది.

విక్రమ్ రావు

(శారద దగ్గరికి వస్తూ)

ఏంటి శారदा... ఇంకా ఆలోచిస్తున్నావా? నీ కూతురి భవిష్యత్తు గురించైనా ఆలోచించు. నేనుండగా నీకేం குறைவு?

శారద

(వణుకుతున్న స్వరంతో)

దయచేసి మమ్మల్ని వదిలేయండి. నా బతుకు నేను బతుకుతాను.

విక్రమ్ రావు

(నవ్వుతూ)

నీ బతుకు నా చేతిలో ఉంది. మర్చిపోకు.

విక్రమ్ రావు, లత వైపు ఒక వింత చూపు చూసి కారెక్కుతాడు. లత ఆ చూపులోని ప్రమాదాన్ని పసిగట్టినట్లుగా తల్లిని గట్టిగా పట్టుకుంటుంది.

ప్రేరేపక సంఘటన (Inciting Incident)

INT. హైదరాబాద్, జూబ్లీ హాల్ - రాత్రి (1999)

నూతన సంవత్సర వేడుకలు. शहरంలోని ప్రముఖులు, రాజకీయ నాయకులు అందరూ ఉన్నారు. ఇప్పుడు 24 ఏళ్ల డాక్టర్ రవి, తన స్నేహితులతో మాట్లాడుతున్నాడు. అతని చూపులు ప్రశాంతంగా, ఆలోచనాత్మకంగా ఉన్నాయి.

అదే पार्टीలో, విక్రమ్ రావు (50లు), ఇప్పుడు ఒక పెద్ద రాజకీయ నాయకుడు, తన అనుచరులతో నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్నాడు.

హఠాత్తుగా, கூட்டంలోంచి 22 ఏళ్ల లత ముందుకు వస్తుంది. ఆమె కళ్ళు నిప్పులు చెరుగుతున్నాయి. ఆమె చీరచెంగులోంచి ఒక చిన్న पिस्तौल తీస్తుంది. శ్రీకాకుళం యాసలో (Source) మాట్లాడుతుంది.

లత

ఏరా, విక్రమ్ రావు! నా తల్లి జీవితాన్ని నాశనం జేసింది చాలక, నా మీద भी కన్నేస్తావా? ఒడియమ్మ! (Source) నీ బुर्रा పాడు జేస్తా!

లత పిस्तौलని విక్రమ్ రావు వైపు గురిపెడుతుంది. पार्टीలో కలకలం. అందరూ భయంతో పరుగులు తీస్తారు. రవి அதிர்ச்சితో చూస్తుంటాడు.

లత కాల్పులు జరుపుతుంది, కానీ గురి తప్పుతుంది. విక్రమ్ రావు అనుచరులు ఆమెను పట్టుకుంటారు. రవి, ఒక డాక్టర్‌గా, గాయపడిన వారికి సహాయం చేయడానికి ముందుకు వెళ్తాడు. అతని చూపులు, భయంతో వణుకుతున్నా स्वाभिमानంతో నిలబడిన లతపై స్థిరంగా నిలిచిపోతాయి. వారిద్దరి కళ్ళు మొదటిసారి కలుస్తాయి.

రెండవ ఆలోచనలు (Second Thoughts)

INT. రవి ఇల్లు - పగలు (2000)

రవి, దివ్య (22)ల వివాహం జరిగి కొద్ది నెలలు గడిచాయి. దివ్య, ఒక సంప్రదాయబద్ధమైన అమ్మాయి, ఇంటిని అందంగా అలంకరించింది. రవి తన గదిలో, ஜன்னல் దగ్గర నిలబడి బయటికి చూస్తున్నాడు. అతని చేతిలో ఒక కవితల పుస్తకం.

దివ్య

ఏమండీ... ఇంకా ఆ पार्टी గురించే ఆలోచిస్తున్నారా? ఆ అమ్మాయి ఎవరో, ఏంటో... మనకెందుకు? మనం ప్రశాంతంగా ఉందాం.

రవి

ఆమె కళ్ళలో భయం లేదు దివ్యా... ఒక ఆవేదన, ఒక తిరుగుబాటు. ఎందుకో తెలియదు, ఆ సంఘటన నన్ను వెంటాడుతోంది.

దివ్య అతని భుజంపై చేయి వేస్తుంది. రవి ఆమెను చూసి నవ్వుతాడు, కానీ అతని मनసులో అలజడి కొనసాగుతూనే ఉంది.

INT. రిజిస్ట్రార్ ఆఫీస్ - పగలు (2000)

లత, ప్రకాష్ (25)ను రిజిస్టర్ మ్యారేஜ் చేసుకుంటోంది. ప్రకాష్ ఒక ఉత్సాహవంతుడైన యువకుడు, కళ్ళలో समाजాన్ని మార్చాలనే తపన. లత ముఖంలో ఒక చిన్న నవ్వు, కానీ కళ్ళలో ఇంకా ఏదో వెలితి.

ప్రకాష్

చూడు లता... ఇకపై నీకు ఏ కష్టం రాదు. ఈ समाजంలో మార్పు కోసం మనం కలిసి పోరాడదాం. నీలాంటి ధైర్యవంతురాలు నా పక్కన ఉంటే, నేను ఏదైనా సాధించగలను.

లత

(చిరునవ్వుతో)

నాకు ಗೊడవలు, పోరాటాలు కొత్త కాదు ప్రకాష్. కానీ నీతో కలిసి నడవాలనుంది. అయితే ఆ పాత గాయాలు...

ప్రకాష్ ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంటాడు. లత అతని కళ్ళలోకి చూస్తుంది, ఒక కొత్త జీవితాన్ని ప్రారంభించాలనే నిర్ణయంతో.

మొదటి అంకం ముగింపు (Climax of Act-One)

EXT. హైదరాబాద్, ఉస్మానియా యూనివర్సిటీ - పగలు (2004)

తెలంగాణ ప్రత్యేక రాష్ట్ర ఉద్యమం ఉధృతంగా సాగుతోంది. విద్యార్థులు, నాయకులు నినాదాలు చేస్తున్నారు. పోలీసులు లాఠీఛార్జ్ చేస్తున్నారు. चारोंవైపు గందరగోళం.

రవి, ఒక ప్రభుత్వ డాక్టర్‌గా, గాయపడిన విద్యార్థులకు చికిత్స చేయడానికి ఏర్పాటు చేసిన మెడికల్ క్యాంప్‌లో ఉన్నాడు. అతని ముఖంలో ఆందోళన.

అదే సమయంలో, ప్రకాష్, ఇప్పుడు ఉద్యమంలో ఒక தீவிரమైన నాయకుడు, విద్యార్థులను ఉద్దేశించి మాట్లాడుతున్నాడు. అతని మాటల్లో నిప్పులు చెరుగుతున్నాయి.

ప్రకాష్

ఇది ఆరంభం మాత్రమే! మన నీళ్ళు, మన నిధులు, మన నియామకాలు మనకే దక్కాలి! ఈ దోపిడీని అంతం చేసే వరకు విశ్రమించం! జై తెలంగాణ!

పోలీసులు ప్రకాష్‌ను అరెస్ట్ చేయడానికి ప్రయత్నిస్తారు. తోపులాట జరుగుతుంది. ప్రకాష్, లత వైపు చూస్తాడు. లత கூட்டంలో నిలబడి ఉంది, కడుపుతో.

ప్రకాష్

(లతతో)

లता, నేను వెళ్ళాలి. మన బిడ్డను, మన ఆశయాన్ని నువ్వే కాపాడాలి. నేను తిరిగి వస్తాను.

ప్రకాష్ అజ్ఞಾತంలోకి వెళ్ళిపోతాడు. లత కన్నీళ్లతో தனியாக నిలబడిపోతుంది.

మరోవైపు, ఒక సీనియర్ అధికారి రవి దగ్గరికి వస్తాడు.

అధికారి

డాక్టర్ రవి, పరిస్థితి చేయిదాటిపోతోంది. సరిహద్దు ప్రాంతాల్లోని అటవీ क्षेत्रంలో మన బలగాలకు వైద్య సహాయం தேவை. మిమ్మల్ని అక్కడికి పంపిస్తున్నాం. ఇది आदेशం.

రవి அதிர்ச்சితో చూస్తాడు. తన భార్య దివ్య, తన ప్రశాంతమైన జీవితం గుర్తుకొస్తాయి. కానీ ಕರ್ತವ್ಯం అతన్ని పిలుస్తోంది.

రవి ఒక అంబులెన్స్‌లో ఎక్కుతాడు. లత, ఒంటరిగా, తన భవిష్యత్తు ఏమిటో తెలియక, கூட்டంలోంచి బయటికి నడుస్తుంది. ఇద్దరూ తమ പ്രിയమైనవారి నుండి, తమ జీవితాల నుండి బలవంతంగా వేరు చేయబడ్డారు. వారిద్దరి జీవితాలు ఒకే సంక్షోభంలో చిక్కుకుని, తెలియని ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాయి.

FADE OUT.

అంకం 2

ఆరోహణ చర్య (Ascending Action)

అడ్డంకి 1 (Obstacle 01)

EXT. ఆదిలాబాద్ అటవీ ప్రాంతం, మెడికల్ క్యాంప్ - పగలు (2005)

వర్షం కురుస్తోంది. bùrda bùrdaగా ఉంది. ఒక తాత్కాలిక టెంట్‌లో రవి, అలసిపోయిన முகంతో, గాయపడిన పోలీసులకు చికిత్స చేస్తున్నాడు. మందుల కొరత స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. चारोंవైపు துப்பாకుల శబ్దాలు, పేలుళ్లు వినిపిస్తున్నాయి.

ఒక యువ కానిస్టేబుల్ (20లు) വേദനతో మూలుగుతున్నాడు. అతని కాలుకు తీవ్రమైన గాయం.

కానిస్టేబుల్

డాక్టర్... నా కాలు... పోతుందా? మా అమ్మకి నేనొక్కడినే సార్...

రవి

(ధైర్యం చెబుతూ)

ఏం కాదు. ధైర్యంగా ఉండు. నీకేం కాదు. నేనున్నాను.

రవి తనలోని కవిని చంపుకుని, కఠినమైన డాక్టర్‌గా మారడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. అతను తన డైరీలో ఏదో రాయబోయి, फिर ఆగిపోతాడు. కవిత్వానికి ఇది సమయం కాదనిపిస్తుంది.

అడ్డంకి 2 (Obstacle 02)

INT. ఒక మారుమూల గ్రామం, ప్రభుత్వ ఆసుపత్రి - పగలు (2006)

లత, ఇప్పుడు ఒక నర్సుగా, గిరిజన మహిళలకు సహాయం చేస్తోంది. ఆమె తన కొడుకు, రాము (2)ను తనతోనే ఉంచుకుని పనిచేస్తోంది. ప్రకాష్ జాడ తెలియదు. ఆమె అతని కోసం వెతుకుతూనే ఉంది.

ఒక రోజు, ఆసుపత్రికి దగ్గరలో జరిగిన ఒక ഏറ്റുമുగ్గులో గాయపడిన పోలీసులను, విప్లవకారులను తీసుకువస్తారు. ఆసుపత్రి రక్తంతో నిండిపోతుంది.

లత, గాయపడిన వారికి సహాయం చేస్తుండగా, ఒక స్ట्रेचरపై ఉన్న రవిని చూస్తుంది. అతని చేతికి గాయమైంది. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు గుర్తుపడతారు. వారి కళ్ళలో ఆశ్చర్యం, ఒక తెలియని ആശ്വാസം.

లత

(மெதுவாக)

మీరు... ఆ पार्टीలో...

రవి

మీరు... లత కదా? ఇక్కడేంటి?

వారి సంభాషణ మధ్యలోనే, další గాయపడిన వారిని తీసుకువస్తారు. ఇద్దరూ కలిసి कामలో పడతారు. వారి మధ్య మాటలు లేకపోయినా, ఒక అవగాహన ఏర్పడుతుంది. ఇద్దరూ ఒకే సంక్షోభంలో చిక్కుకున్న బాధితులని గ్రహిస్తారు.

మధ్యబిందువు (Midpoint - ఒక పెద్ద திருப்பம்)

EXT. అటవీ ప్రాంతం, నદી ఒడ్డు - రాత్రి (2007)

పోలీసు బలగాలు వెనక్కి తగ్గుతున్నాయి. రవి, లత, మరికొంతమంది వైద్య సిబ్బంది ఒక చిన్న బృందంగా విడిపోయారు. వారు దారి తప్పి అడవిలో చిక్కుకుపోయారు. చలికి వణుకుతున్నారు.

ఒక చిన్న మంట వేసుకుని చుట్టూ కూర్చున్నారు. లత తన కొడుకు రాముకి దుప్పటి కప్పుతోంది.

రవి

ఈ యుద్ధం ఎవరి కోసం? ఎందుకు? அப்பா అనేవారు... "కవిత్వం లేని జీవితం, ఆత్మ లేని శరీరం లాంటిది." ఇక్కడ కవిత్వానికి చోटे లేదు. మానవత్వానికి కూడా.

లత

నాకు పెద్ద పెద్ద మాటలు తెలీవు డాక్టర్ గారూ. నా ఆయనొక ఆశయం కోసం వెళ్ళిపోయాడు. నేను తనని వెతుక్కుంటూ వచ్చాను. నా బిడ్డకు ఒక మంచి బతుకునివ్వాలని ఆశ. అంతే. ఏటి మరి సంగతులు? (Source) అంతా అయోమయంగా ఉంది.

రవి, తన డైరీ తీసి, మంట వెలుగులో एक కవిత రాస్తాడు. అది లత కళ్ళలోని పోరాటాన్ని, ఆమె वेदనను వర్ణిస్తుంది. అతను ఆ కవితను ఆమెకు చదివి వినిపిస్తాడు.

లత కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతాయి. ఎన్నో ఏళ్ల తర్వాత, తనను అర్థం చేసుకున్న ఒక વ્યક્તિ దొరికాడనిపిస్తుంది. వారిద్దరి మధ్య ఉన్న فاصله కరిగిపోతుంది. రవి ఆమె చేతిని மெதுவாக పట్టుకుంటాడు. ఆమె వద్దనదు. వారిద్దరూ ఒకరికొకరు దగ్గరవుతారు.

(TWIST)

హఠాత్తుగా, పొదల చాటు నుండి துப்பாకులు ధరించిన కొందరు విప్లవకారులు బయటికి వస్తారు. వారి నాయకుడు ముందుకు వస్తాడు. అతను ముఖానికి ముసుగు ధరించి, కఠినంగా కనిపిస్తున్నాడు. అతని కళ్ళు మాత్రం ಚಿರപരിచితంగా ఉన్నాయి.

అతను లత వైపు చూస్తాడు. అతని చూపులో அடையாளம் పట్టిన ఛాయలు. అతను மெதுவாக తన ముసుగు తీస్తాడు.

అతను ప్రకాష్. కానీ ఇప్పుడు అతను ప్రకాష్ కాదు. అతను "అగ్ని". ఉద్యమం అతన్ని పూర్తిగా మార్చేసింది. అతని ముఖంలో ప్రేమ లేదు, కేవలం కఠినత్వం, సిద్ధాంతం మాత్రమే ఉన్నాయి.

అగ్ని (ప్రకాష్)

(రవి, లతలను చూస్తూ, నిర్विकారంగా)

ఎవరు మీరు? ప్రభుత్వ గూఢచారులా?

లత அதிர்ச்சితో "ప్రకాష్..." అని పిలవబోతుంది, కానీ ఆమె గొంతు పెగలదు. రవి, తన प्रेयసి భర్తను, ఒక భయంకరమైన శత్రువు రూపంలో చూసి నిశ్చేష్టుడవుతాడు. కథనం ఊహించని మలుపు తీసుకుంటుంది.

అడ్డంకి 3 (Obstacle 03)

INT. విప్లవకారుల శిబిరం - పగలు (2007)

రవి, లతలను అగ్ని బృందం బంధించింది. అగ్ని, రవిని విచారిస్తున్నాడు. లతను వేరే గుడారంలో ఉంచారు.

అగ్ని

చెప్పు. నీవు డాక్టర్‌వి మాత్రమే కాదు. ప్రభుత్వానికి సమాచారం అందిస్తున్నావు. నిజం చెప్పు.

రవి

నేను కేవలం డాక్టర్‌ని. నా धर्मం ప్రాణాలు కాపాడటం. అది పోలీసుదైనా, మీ వాళ్లదైనా.

అగ్ని నవ్వుతాడు. ఆ నవ్వులో క్రూరత్వం ఉంది.

అగ్ni

ధರ್ಮం... సిద్ధాంతం లేని ధర్మం позерство. ఈ యుద్ధంలో நடுநிலை అనేది లేదు. ഒന്നുകിൽ మాతో, లేదా మాకు எதிராக.

లత, అగ్నిని కలుస్తుంది. ఆమె అతనిలో பழைய ప్రకాష్‌ను వెతుకుతుంది.

లత

ప్రకాష్... నేనే, లతని. మన బాబు...

అగ్ని

(అడ్డుపడుతూ)

ప్రకాష్ చనిపోయాడు. నేను అగ్ని. వ్యక్తిగత బంధాల కన్నా ఆశయం గొప్పది. నువ్వు కూడా ఈ పోరాటంలో భాగం కావాలి. ఆ డాక్టర్‌ని మర్చిపో. అతను మన శత్రువు.

లత గుండె బద్దలవుతుంది. తన భర్త బతికే ఉన్నా, అతను తనకు దక్కడని అర్థమవుతుంది.

విపత్తు (Disaster)

EXT. విప్లవకారుల శిబిరం - రాత్రి (2008)

పోలీసులు శిబిరంపై আকস্মিক దాడి చేస్తారు. चारोंవైపు కాల్పులు, పేలుళ్లు. గందరగోళం.

ఈ గందరగోళంలో, విక్రమ్ రావు (ఇప్పుడు హోం మంత్రి) đích thân అక్కడికి వస్తాడు. అతను ఈ ఆపరేషన్‌ను పర్యవేక్షిస్తున్నాడు. అతని కళ్ళు అగ్నిని, లతను వెతుకుతున్నాయి.

అగ్ని, తన బృందంతో కలిసి పోరాడుతున్నాడు. రవి, గాయపడిన వారికి సహాయం చేస్తున్నాడు.

విక్రమ్ రావు, లతను చూస్తాడు. ఆమెను உயிருடன் పట్టుకోమని తన సైనికులకు ఆదేశిస్తాడు.

విక్రమ్ రావు

(వాकी-టాకీలో)

ఆ అమ్మాయి కావాలి నాకు. ప్రాణాలతో పట్టుకోండి. అగ్నిని అంతం చేయండి.

లత, తన కొడుకును తీసుకుని పారిపోవడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. రవి ఆమెకు సహాయం చేయబోతాడు. అగ్ని, పోలీసులతో పోరాడుతూ వారిని చూస్తాడు. అతనిలో ఒక క్షణం పాత ప్రకాష్ మేల్కొంటాడు. అతను వారిద్దరినీ రక్షించడానికి పోలీసుల దృష్టిని మరల్చుతాడు.

కానీ, ఒక குண்டு నేరుగా వచ్చి అగ్నిని తాకుతుంది. అతను నేలకొరుగుతాడు. లత భయంతో కేక వేస్తుంది.

संकटం (Crisis)

EXT. అడవి - రాత్రి (2008)

రవి, లత, ఆమె కొడుకుతో కలిసి అడవిలోంచి పారిపోతున్నారు. వెనుక పోలీసుల అరుపులు. లత, అగ్ని చనిపోయాడనే அதிர்ச்சியில் ఉంది.

లత

(ఏడుస్తూ)

అతను... నాకోసమే... చనిపోయాడు. నేను ఎవరికోసం బతకాలి?

రవి

నీ కొడుకు కోసం. మన కోసం. మనం బతకాలి లता. ఈ సంక్షోభం నుండి బయటపడాలి. "చావు అంచున కూడా జీవితం చిగురిస్తుంది," అని మా నాన్న రాశారు. మనం చిగురించాలి.

వారు ఒక పాడుబడిన గుడిసెను చేరుకుంటారు. రవి, లతకు ధైర్యం చెబుతాడు. వారిద్దరి మధ్య ఉన్న బంధం ఇప్పుడు ప్రేమ మాత్రమే కాదు, ఒకరికొకరు ప్రాణాలను కాపాడుకోవాల్సిన అవసరం. కానీ, వారిద్దరినీ విడదీయడానికి విక్రమ్ రావు రూపంలో ప్రమాదం పొంచి ఉంది. రవికి తన భార్య దివ్య గుర్తుకొస్తుంది. అతను అపరాధభਾਵంతో కుమిలిపోతాడు.

రెండవ అంకం ముగింపు (Climax of Act-02)

INT. పాడుబడిన గుడిసె - తెల్లవారుజాము (2008)

రవి, లత నిద్రపోతున్నారు. రాము వారి మధ్యలో ఉన్నాడు. బయట மெதுவாக అడుగుల చప్పుడు.

గుడిసె கதவு திடீரென తెరుచుకుంటుంది. విక్రమ్ రావు, పోలీసులతో కలిసి లోపలికి వస్తాడు. అతని ముఖంలో పైశాచికమైన నవ్వు.

విక్రమ్ రావు

దొరికిపోయావు లता. నీ தாய் தப்பించుకుంది, నువ్వు தப்பించుకోలేవు. నీ ഭർത്താവ് শেষ, ఇప్పుడు నీకు దిక్కెవరు?

రవి ముందుకు వస్తాడు.

రవి

ఆమెకు నేనున్నాను.

విక్రమ్ రావు

(ఎగతాళిగా)

ఓహ్... డాక్టర్ కవి గారు! నీ భార్య హైదరాబాద్‌లో నీకోసం ఎదురుచూస్తుంటే, నువ్విక్కడ ఈ శ్రీకాకుళం సింగరితో సరసాలా? (Source) ছি!

విక్రమ్ రావు, లతను బలవంతంగా లాక్కెళ్లమని ఆదేశిస్తాడు. రవి అడ్డుపడతాడు. పోలీసులు అతన్ని கடுமையாக కొడతారు. రవి స్పృహ తప్పి పడిపోతాడు.

లత, భయంతో అరుస్తూ, తన కొడుకును గట్టిగా పట్టుకుంటుంది. పోలీసులు ఆమెను, బాబును బలవంతంగా జీపులో ఎక్కిస్తారు.

రవి, స్పృహలోకి వచ్చి, "లता..." అని అరుస్తూ, జీపు వెనుక పరిగెడతాడు. కానీ అది దూరంగా వెళ్లిపోతుంది. రవి, ఒంటరిగా, ఓడిపోయినవాడిలా, bùrdaలో మోకాళ్లపై కూలబడిపోతాడు. అతని ప్రపంచం ξανά శൂన్యమైపోయింది.

FADE OUT.

అంకం 3

మూడవ అంకం ముగింపు (Climax of Act-03)

EXT. హైదరాబాద్, ట్యాంక్ బండ్ - రాత్రి (2014)

తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పడిన రోజు. चारोंవైపు సంబరాలు. ట్యాంక్ బండ్‌పై లక్షలాది మంది ప్రజలు. బాణసంచా వెలుగులతో ఆకాశం నిండిపోయింది.

రవి (40లు), ఇప్పుడు ఒక ప్రసిద్ధ मानवाधिकार కార్యకర్త మరియు కవి. అతను கூட்டంలో ఒంటరిగా నడుస్తున్నాడు. అతని ముఖంలో గెలుపు లేదు, ఒకவிதమైన నిర్లిప్తత. అతను తన భార్య దివ్యకు விడాకులు ఇచ్చాడు. అతని జీవితం లత జ్ఞాపకాలతోనే గడిచిపోతోంది.

అదే సమయంలో, ఒక सरकारी కారు వచ్చి ఆగుతుంది. దాని నుండి లత (30లు) దిగుతుంది. ఆమె ఇప్పుడు ఒక IAS అధికారి. ఉద్యమ సమయంలో నిర్वासितులైన వారికి సహాయం చేసినందుకు ప్రభుత్వం ఆమెను గుర్తించి, చదివించి, ఉన్నత பதவியில் నియమించింది. ఆమె పక్కన 10 ఏళ్ల రాము ఉన్నాడు.

లత, கூட்டంలో రవిని చూస్తుంది. ఆమె గుండె வேகமாக కొట్టుకుంటుంది. ఆమె అతన్ని కలవడానికి ముందుకు వెళ్తుంది.

మరోవైపు, విక్రమ్ రావు (60లు), అధికారం కోల్పోయి, అనారోగ్యంతో, చక్రాల కుర్చీలో ఉన్నాడు. అతని అనుచరులు అతన్ని கூட்டంలోంచి తీసుకువెళ్తున్నారు. అతను రవిని, లతను చూస్తాడు. అతని కళ్ళలో ఓటమి, పశ్చాत्ताపం.

లత, రవికి దగ్గరగా వస్తుంది. వారిద్దరూ ఒకరినొకరు చూసుకుంటారు. వారి కళ్ళలో ఎన్నో ప్రశ్నలు, ఎన్నో సమాధానాలు.

లత

రవి...

రవి

లత... నువ్వు... బతికే ఉన్నావు.

వారిద్దరూ మాట్లాడుకోవడానికి வார்த்தைகள் రావడం లేదు. వారి మధ్య ఎన్నో ఏళ్ల దూరం, ఎన్నో గాయాలు. రాము, రవిని ఆసక్తిగా చూస్తాడు.

రాము

అమ్మా, ఈ అంకుల్ ఎవరు?

లత కళ్ళలో నీళ్ళు. రవి, రాముని చూసి மெதுவாக నవ్వుతాడు.

లత, రవి చేతిలో ఒక పుస్తకాన్ని పెడుతుంది. అది రవి రాసిన కవితల సంకలనం, "రాగ జీవనం". దాని మొదటి పేజీలో, "నా जीवन రాగానికి స్ఫూర్తి అయిన లతకు..." అని రాసి ఉంది.

రవి, లత కళ్ళలోకి చూస్తాడు. ఇప్పుడు వారిద్దరూ కలవగలరా? వారి ప్రేమకు ఒక ముగింపు ఉందా? లేదా వారి జీవితాలు వేర్వేరు దారుల్లోనే సాగిపోవాలా?

రవి, లత, రాము... ముగ్గురూ ట్యాంక్ బండ్‌పై నిలబడి, తెలంగాణ ఆవిర్భావ సంబరాలను చూస్తున్నారు. వారి భవిష్యత్తు, ఆ బాణసంచా వెలుగులలాగే, ప్రகாవంతంగా ఉంటుందా లేక क्षणికంగా மறைந்துపోతుందా అనేది கேள்விக்குறியே.

అవరోహణ చర్య (Descending Action)

EXT. హైదరాబాద్, లుంబినీ పార్క్ - పగలు (కొన్ని రోజుల తర్వాత)

రవి, లత, రాము కలిసి படகு షికారు చేస్తున్నారు. వాతావరణం ప్రశాంతంగా ఉంది. రాము, నీటితో ఆడుకుంటూ సంతోషంగా ఉన్నాడు.

రవి

విక్రమ్ రావు... జైల్లోనే చనిపోయాడని తెలిసింది.

లత

గతానికి ముగింపు పలికినట్టేనా?

రవి

గాయాలు మానడానికి సమయం పడుతుంది లता. కానీ మనం कोशिश చేయాలి.

లత, రవి భుజంపై தலை వాల్చుతుంది. రాము వారిద్దరినీ చూసి నవ్వుతాడు.

ముగింపు (Wrap-up)

INT. రవి ఇల్లు - రాత్రి (కొన్ని నెలల తర్వాత)

రవి తన స్టడీ రూమ్‌లో ఉన్నాడు. గోడపై, లత, రాముతో కలిసి దిగిన ఫోటో ఉంది. అతను తన డైరీలో రాస్తున్నాడు.

రవి (V.O.)

జీవితం ఒక సంక్లిష్టమైన కവിത. కొన్నిసార్లు ছন্দస్సు తప్పుతుంది, కొన్నిసార్లు అర్థం మారొచ్చు. కానీ ప్రవాహం ఆగదు. నా "రాగ జీవనం"లో లత ఒక మధురమైన చరణం. బహుశా, ಅಪೂರ್ಣంగానే అందంగా ఉంటుందేమో...

అంతం (End)

EXT. శ్రీకాకుళం తీరం - పగలు

రవి, లత, రాము... ముగ్గురూ కలిసి సముద్రపు అలలతో ఆడుకుంటున్నారు. వారి ముఖాల్లో ఇప్పుడు భయం లేదు, బాధ లేదు. కేవలం ప్రశాంతత, సంతోషం.

రవి, లత చేతిని పట్టుకుంటాడు. వారిద్దరూ సూర్యాस्तమయం వైపు చూస్తూ నిలబడతారు. వారి ప్రేమకు ఒక निश्चितమైన పేరు లేకపోవచ్చు, కానీ వారి బంధానికి ఒక అర్థం దొరికింది.

కెమెరా மெதுவாக వెనక్కి நகరి, వారి ముగ్గురినీ ఒక అందమైన చిత్రంగా చూపిస్తూ, ఆకాశంలోకి వెళ్తుంది.

FADE TO BLACK.